Buradaki bilgiler bilgilendirme amaçlıdır. Tanı ve tedavi için doktorunuza başvurunuz.

19. yy.’da Fransız hekimi Falret, düzelme ve bozulmalarla giden manik ve depresif belirtiler gösteren olguları tanımlamış, buna “La Folie Circulaire” adını vermiştir. Yaklaşık aynı dönemlerde Baillarger de bu bozukluğu tanımlamıştır. Kraepelin bu iki bilim adamından etkilenerek 1896’da fonksiyonel psikozları “dementia praecox” ve “manik depresif psikoz” olmak üzere ikiye ayırmıştır. Bu kavramlardan birincisi süregen, iyileşme dönemleri göstermeyen ve sonlanımı da kötü olan bir klinik durumu tanımlamada kullanılmıştır. Manik depresif psikoz ise süregenleşmeyen ataklarla seyreden bir hastalığı tanımlıyordu. Kraepelin kitabının ikinci basımında manik depresif psikoz kavramını genişleterek, tüm duygudurum bozukluklarını bu gruba sokmuştur. Kraepelin manik depresif psikozun sosyal ve psikolojik nedenlerden bağımsız olduğuna inanıyordu. DSÖ verilerine göre yeti kaybına yol açan hastalıklar arasında önde gelen hastalıklar arasında yer almaktadır

Uluslararası tanı ölçütlerine göre manik ya da hipomanik bir atak geçiren olgular bipolar olarak adlandırılır. Olgular depresyon atağı geçirmemiş olsalar bile bu yeterlidir. Tarihsel olarak bu sendrom manik depresif psikoz olarak adlandırılmıştır.

Manik dönemin temel niteliği yükselmiş, kabarmış veya irritabl duygudurumun olmasıdır.